De provincie denkt na over haar taken. Daarbij hoort een afweging welke taken voor de provincie zijn en welke voor andere overheden zoals Rijk en gemeenten. Hierbij lijkt sociaal beleid het lootje te leggen. Alleen, is dat op dit moment wel zo verstandig nu Minister Kamp kleur bekent?

Er waait een andere wind uit Den Haag. Er wordt draconisch bezuinigd op speciaal onderwijs, arbeidsongeschikte jongeren, sociale werkvoorziening en leefbaarheid op het platteland. De kaalslag lijkt niet te keren. Aanvankelijk  leek Geert Wilders als gedoogpartij van het CDA/VVD kabinet het sociaal beleid goed te hebben geborgd. Inmiddels heeft hij een deel van zijn beloftes gebroken. En minister Kamp heeft kleur bekend. In de Volkskrant van afgelopen zaterdag laat hij zijn neoliberale tanden zien. De sociale zekerheid gaat op de schop. Hiervan zullen nabestaanden, zieken, werklozen en arbeidsongeschikten de dupe worden. Ook zal het makkelijker worden om werknemers te ontslaan.

Natuurlijk moeten we goed kijken hoe we onze sociale verworvenheden in een vergrijzende samenleving overeind houden. Maar dit kabinet heeft er een handje van om zonder enig inhoudelijke onderbouwing bedragen te schrappen. Gaat het nu anders? Ook in Fryslan zal ongetwijfeld de rekening bij de samenleving worden gelegd. En gemeenten zullen die rekening moeten betalen. Het is goed dat sociaal beleid bij de meest nabije overheid is ondergebracht, de gemeente dus. Maar dan moet het Rijk deze gemeenten voldoende geld geven om deze taken goed te kunnen uitvoeren. En juist daarover heeft de ChristenUnie grote zorg. In de afgelopen jaren hebben gemeenten steeds meer voor de kiezen gekregen zonder dat daar voldoende financiële middelen tegenover stonden.

De afgelopen jaren zijn door de provincie projecten succesvol gesteund in de armoedebestrijding en heeft het sociaal investeringsfonds zijn dienst bewezen. Daarnaast hebben maatschappelijke organisaties, deels door de provincie gefinancierd, heel goed werk kunnen doen voor de Friese samenleving. Dat kunnen we niet verloren laten gaan. Natuurlijk moeten gemeenten als meest nabije overheid als eerste zorgen  voor het welzijn van haar burgers. Maar Fryslan zou Fryslan niet zijn als we ons niet gemeenschappelijk verantwoordelijk voelen voor de kwetsbaren in de samenleving. Dat is Fryske Mienskip bij uitstek. De ChristenUnie vraagt zich af of de provinciale overheid zich in deze kille winter wel aan die verantwoordelijkheid kan onttrekken. Zouden we daarom, waar nodig, gemeenten niet moeten steunen in het sociaal beleid om zo samen onze mienskip de nu zo noodzakelijke warmte te bieden?